Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ “οφείλει να βγει μπροστά. Να αναλάβει δηλαδή ενωτικές πρωτοβουλίες με όσους θέλουν και μπορούν όπως ήταν άλλωστε και απόφαση της ΚΕ του Μαρτίου που παρέμεινε στα… χαρτιά. Είναι εύκολο; Όχι.
Συνέντευξη της Ρένας Δούρου στην ιστοσελίδα Libre
Είναι όμως μονόδρομος η δημιουργία ενός προοδευτικού πόλου. Ο οποίος φυσικά δεν περνά από την αυτοπεριθωριοποίηση κομμάτων αλλά χρειάζεται την ισχυρή παρουσία τους στο κοινό εγχείρημα για την ανάταξη του τόπου”. Αυτά παρατηρεί μεταξύ άλλων η Ρένα Δούρου, Βουλεύτρια Δυτικής Αθήνας, στη συνέντευξή της στον δημοσιογράφο Χρόνη Διαμαντόπουλο στην ειδησεογραφική ιστοσελίδα Libre.
“Έχουμε τονίσει ότι μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και της ΕΛ.Α.Σ δεν υπάρχει αντιπαράθεση. Αντίπαλός μας είναι η Δεξιά και η ανάγκη τα 7 χρόνια της στην εξουσία να μην γίνουν 11 με τρίτη θητεία. Έτσι από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., που και ο ίδιος προέρχεται από την όσμωση διαφορετικών αριστερών ρευμάτων, ανέκαθεν υποστήριζε και υποστηρίζει την ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων”.
Για να επιτευχθεί ο διπλός στόχος της απομάκρυνσης της δεξιάς κυβέρνησης και της συγκρότησης προοδευτικής κυβέρνησης “επιβάλλεται ενωτικό ψηφοδέλτιο”, υπογραμμίζει η Ρ. Δούρου, εξηγώντας ότι για αυτό και “πρέπει να βάλουμε στη μπάντα κομματικούς εγωϊσμούς και διχαστικές συμπεριφορές. Να βάλουμε το συλλογικό πάνω από το μικροκομματικό”.
Βασικά σημεία της συνέντευξης
• Η απόφαση της ΚΕ χρειάζεται άμεση αποσαφήνιση. Ακριβώς αυτό παρατήρησε και ο Κ. Ζαχαριάδης στη δήλωση αποχώρησής του από τη θέση του εκπροσώπου του κόμματος, στην οποία δήλωση υπογραμμίζει ότι είναι “υπέρ των καθαρών θέσεων και αποφάσεων, ειδικά σε κρίσιμες συγκυρίες”.
• Δεν πρέπει για παράδειγμα να επαναληφθεί το μέγα σφάλμα, που πλήρωσε ακριβά ο τόπος, της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, που το 2023 απέρριψε την απλή αναλογική που πρότεινε τότε ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Μια απόρριψη που άνοιξε το δρόμο για την παραμονή της δεξιάς για άλλα 4 χρόνια στην εξουσία.
• Από την ΕΔΑ ως τον ΣΥΡΙΖΑ, ιστορικά η Αριστερά έχει δείξει ότι ξέρει να βρίσκει εκείνα που ενώνουν, το νήμα της ενότητας. Αυτό ακριβώς το νήμα επείγει να πιάσουμε και σήμερα. Χωρίς αποκλεισμούς, πρέπει να υπάρξει προγραμματική σύγκλιση όσο το δυνατόν περισσότερων δυνάμεων και προσωπικοτήτων κόντρα στο σημερινό καθεστώς της Δεξιάς γύρω από μερικές βασικές πολιτικές στήριξης νοικοκυριών, μικρομεσαίων επιχειρήσεων, νέων.
-
• Η κοινοβουλευτική έδρα δεν αποτελεί προσωπική περιουσία του βουλευτή για να την βγάλει στη γύρα του πλειστηριασμού επιδιώκοντας προσωπική ανέλιξη ή πολιτική επιβίωση ή και τα δύο. Οι λεγόμενες “μεταγραφές” όπως και οι ανεξαρτητοποιήσεις, παραβιάζουν τη λαϊκή βούληση.
• Ως πολυτραυματίας που πασχίζει να ανακάμψει, ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ δεν έχει την πολυτέλεια των… διοικητικών μέτρων, υποβαθμίσεων, μη λύσεων στην ουσία. Όλα αυτά στο τέλος της γραφής, χαροποιούν τη δεξιά, γιατί παγιώνουν διαλυτικές καταστάσεις σε ένα ιστορικό κόμμα του προοδευτικού χώρου, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
• Στο σημερινό ασταθές, αβέβαιο και επικίνδυνο διεθνές περιβάλλον όπου κυριαρχεί το δίκαιο του ισχυρού, ο πόλεμος ως μέσο επίλυσης των διαφορών και οι αρπακτικές συμπεριφορές, όπως διαπιστώνουμε πχ στη Μέση Ανατολή, η Ελλάδα χρειάζεται ακριβώς την ενεργητική, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της περιόδου 2015 – 2019. Όταν, σε περίοδο πολυκρίσης – κρίση ευρωζώνης, προσφυγική κρίση, τρίγωνο τριών πολέμων σε Ουκρανία, Συρία, Λιβύη – η Ελλάδα είχε φωνή παντού.
• Δυστυχώς, από το 2019, η Δεξιά διέκοψε βίαια αυτή την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Η κυβέρνηση δεν αξιοποίησε καν τη θέση του Μή Μόνιμου Μέλους στο ΣΑ του ΟΗΕ.
• Με τη Δύναμη Ζωής στη Διοίκηση της Περιφέρειας Αττικής την περίοδο 2014 – 2019, αφήσαμε παρακαταθήκη ένα νέο υπόδειγμα αποκεντρωμένης, συμμετοχικής διοίκησης, με επίκεντρο τα έργα υποδομών και ανθεκτικότητας, την κοινωνική συνοχή, τη στήριξη του πολιτισμού, τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών. Και όλα αυτά σε σκληρές μνημονιακές συνθήκες.