Η Ρένα Δούρου στο libre.gr.
“Δεν είναι η πρώτη φορά που η δεξιά κυβέρνηση χρησιμοποιεί την ψήφο των αποδήμων ως αντιπερισπασμό προκειμένου ο δημόσιος διάλογος να πάψει να επικεντρώνεται στα θέματα που την… ενοχλούν γιατί προκαλούν τη δικαιολογημένη δυσαρέσκεια των πολιτών”. Αυτό παρατηρεί μεταξύ άλλων η Ρένα Δούρου, Βουλεύτρια Δυτικής Αθήνας και Τομεάρχισσα Εξωτερικών της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., στη συνέντευξή της στην ιστοσελίδα libre.gr, στον δημοσιογράφο Χρόνη Διαμαντόπουλο. Ο κ. Πρωθυπουργός “λειτουργεί, όπως πάντα επικοινωνιακά και παρελκυστικά, για ψηφοθηρικούς λόγους”, προσθέτει, εξηγώντας ότι “το Σύνταγμα για θέματα όπως η ψήφος των αποδήμων ζητά συναινέσεις. Ο κ. Μητσοτάκης ζητά ψήφους”.
Η ίδια υπογραμμίζει την ανάγκη να μπει τέλος “σε δύο θητείες δεξιών κυβερνήσεων που έκαναν τους πλούσιους, πλουσιότερους, τους ισχυρούς, ισχυρότερους, αποδυναμώνοντας την πατρίδα μας”. “Το κρίσιμο λοιπόν είναι να δουλέψουμε όλοι, κόμματα, κινήσεις, πρόσωπα, για την ανάπτυξη μιας προοδευτικής δυναμικής στη βάση αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης. Μετασχηματίζοντας, με διάλογο και προγραμματικές συγκλίσεις, την υπαρκτή δυσαρέσκεια της κοινωνίας σε πολιτική πλειοψηφία για ελπίδα αλλαγής”. “Σε αυτήν την κατεύθυνση, του ισχυρού προοδευτικού πόλου, κινείται συστηματικά ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ”.
- Αν οι ηγεσίες των κομμάτων του προοδευτικού χώρου το κάνουν όπως το 2023, όταν είπαν “όχι” στην απλή αναλογική του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, τότε θα δώσουν ξανά το πράσινο φως στη Δεξιά. Θα έχουν βάλει ξανά τα μκροσυμφέροντα τους πάνω από τις ανάγκες των συμπολιτών μας για ισχυρό ΕΣΥ, ισχυρή δημόσια παιδεία, αξιόπιστες υποδομές. (…) Και όχι μόνο αυτό. Θα έχουν επιτρέψει να συνεχιστεί ο κατακερματισμός του χώρου, η εσωστρέφειά του, υπονομεύοντας για χρόνια κάθε προοπτική αλλαγής.
- Η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης αποτελεί “απειλή για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας”. “Η δήλωση αμφισβήτησης του διεθνούς δικαίου από τον κ. Μητσοτάκη σχετικά με την παράνομη απαγωγή Μαδούρο από την αμερικανική κυβέρνηση, όσο κι αν έγινε προσπάθεια από την κυβέρνηση να μαζευτεί, εμφανίζοντας μάλιστα τον κ. Πρωθυπουργό να μην ξέρει τι λέει, δημιουργεί εξαιρετικά αρνητικό προηγούμενο. Κυρίως έναντι της Τουρκίας που δεν κάνει βήμα πίσω από το αναθεωρητικό αφήγημα της Γαλάζιας Πατρίδας”.
- “Απέναντι στα νέα, ζοφερά δεδομένα, η δεξιά κυβέρνηση της χώρας μας με την πολιτική του δεδομένου, προβλέψιμου και πλέον δουλικού συμμάχου, επιχειρεί ασκήσεις ισορροπίας που απειλούν την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας πλήττοντας το διεθνές δίκαιο και την καλή γειτονία”.
- Απαντώντας σε ερώτηση περί “κόμματος Καρυστιανού” και “αναδιάταξης”, η Ρ. Δούρου παρατηρεί ότι “για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πέρα από κάποιες δηλώσεις που διχάζουν, παραπέμποντας σε ένα σκοτεινό παρελθόν, πέρα από κάποιο “περιβάλλον” προσώπων που πλασάρονται ως το νέο δήθεν υπεράνω της πολιτικής, ενώ είναι ένα αναπαλαιωμένο επικίνδυνο χθες, αυτό που παρακολουθούμε είναι ένα γαϊτανάκι δημοσκοπήσεων που μετρούν … ανύπαρκτα κόμματα!
- Το κρίσιμο είναι να αλλάξουν οι πολιτικές. Αυτό ζητούν οι πολίτες. (…) Να δουλέψουμε για το “αύριο” που αξίζουν τα παιδιά μας. Χωρίς εγκλήματα όπως τα Τέμπη, χωρίς σκάνδαλα ΟΠΕΚΕΠΕ ή σκόιλ ελικικού, χωρίς παρακολουθήσεις υπουργών και επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων, χωρίς λίστες Πέτσα, χωρίς, χωρίς, χωρίς…
- Εμείς προτείνουμε μια δημόσια συζήτηση, με αντιπαράθεση προγραμμάτων, συγκεκριμένων προτάσεων για όλα τα καίρια. Μαζί με τους πολίτες επεξεργαζόμαστε λύσεις και προτάσεις με προοδευτικό πρόσημο για βιώσιμη ανάπτυξη με δικαιοσύνη. Για να γυρίσει ο τόπος σελίδα. Έτσι αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη μας απέναντι στην κοινωνία.
- Η στρατηγική αυτονομία, σε πολιτικό, οικονομικό, βιομηχανικό, ενεργειακό, στρατιωτικό επίπεδο, έναντι των ΗΠΑ και του NATO, πάγια θέση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είναι η sine qua non προϋπόθεση για να υπάρξει η Ευρώπη ως ισχυρός, αυτόνομος πόλος ειρήνης, δημοκρατίας και ευημερίας σε ένα περίπλοκο, επικίνδυνο, απρόβλεπτο περιβάλλον όπου κυριαρχούν τα καθεστώτα των strongmen.
- Η ΕΕ επείγει να απαντήσει στο επίκαιρο ερώτημα που έθετε ο Ζακ Ντελόρ, τον Οκτώβριο του 1993 : “έχουμε τις ανθρώπινες, ηθικές, οικονομικές, κοινωνικές δυνάμεις για να επιλέξουμε την επιβίωση και όχι την παρακμή;” Η απάντηση θα κρίνει αν η ΕΕ επιβιώσει με όρους αυτόνομου πόλου ειρήνης ή εκφυλιστεί σε ήσσονος σημασίας παράγοντα, παρακολούθημα των ΗΠΑ, βαρίδι για τους πολίτες της.