Πόσες ανακοινώσεις πρέπει να βγάλουμε;
Πόσες ερωτήσεις πρέπει να κάνουμε στο Περιφερειακό Συμβούλιο;
Πόσες προτάσεις πρέπει να θέσουμε στην Πολιτεία;
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι στο τιμόνι της χώρας από το 2019 και ακόμα τα αντιπλημμυρικά έργα βρίσκονται στο μηδέν.
Άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους, ακόμα και στις πιο ακριβές περιοχές της Αθήνας γιατί δεν υπάρχουν οι απαραίτητες αντιπλημμυρικές υποδομές.
Εν έτει 2026, προσεχόμαστε να μην φουσκώσουν τα νερά του Κηφισού, κάθε φορά που περιμένουμε έντονες βροχοπτώσεις και γίνουμε μάρτυρες άλλης μιας επαναλαμβανόμενης τραγωδίας.
Είναι πραγματικά ντροπιαστικό πια.
Μια βροχόπτωση 150 χιλιοστών θα ήταν πολύ μεγάλη στην πρώτη δεκαετία του 2000. Σήμερα όμως, μετά τα 700 χιλιοστά της Θεσσαλίας και τα 600 χιλιοστά της Βαλένθια, δεν μπορεί να θεωρείται σαν κάτι ακραίο.
Το 112 και ο τρόπος που λειτουργεί απέτυχε παταγωδώς. Οπως απέτυχε και η ίδια κυβέρνηση σε κάθε διαχείριση κρίσεων από ακραία καιρικά φαινόμενα.
Το μόνο ερώτημα είναι για πόσο πια θα πληρώνουμε χιλιάδες ευρώ το τ.μ. για να ζούμε σε μια πόλη που πλημμυρίζει κάθε χρόνο;
Πόση κοροϊδία θα βιώνουμε καθημερινά, βλέποντας στις οθόνες των κινητών μας και των τηλεοπτικών καναλιών, αφενός το μπαλάκι των ευθυνών να πετάγεται από τον έναν στον άλλον και, αφετέρου, όλους τους κυβερνώντες να διατυμπανίζουν την ανημπόρια τους;
Ως πότε θα πορευόμαστε «μοιραίοι και άβουλοι αντάμα» (Κώστας Βάρναλης);;