ΔΟΥΡΟΥ: Απροστάτευτες στην Ελλάδα οι γυναίκες με εμμηνόπαυση

Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στον Υπουργό Υγείας.

Απροστάτευτες είναι στη χώρα μας οι γυναίκες με εμμηνόπαυση εξαιτίας της απουσίας εθνικής στρατηγικής.

Το θέμα φέρνουν στη Βουλή με Ερώτησή τους προς τον Υπουργό Υγείας, βουλεύτριες και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, με πρωτοβουλία της Ρένας Δούρου: σημειώνουν ότι το 61% των γυναικών στην Ελλάδα δηλώνει ανεπαρκώς ενημερωμένο για την εμμηνόπαυση, το 97% βιώνει αρνητικά συμπτώματα ενώ το 65% αναφέρει ότι η εμμηνόπαυση δημιουργεί εμπόδια στην καθημερινή τους εργασία.

Συγκεκριμένα οι βουλεύτριες και οι βουλευτές υπογραμμίζουν την έλλειψη οργανωμένης φροντίδας και τη μη ενσωμάτωση της εμμηνόπαυσης σε προληπτικά προγράμματα στο ΕΣΥ και μάλιστα σε μια περίοδο που αυξάνονται οι καλές διεθνείς πρακτικές εθνικών στρατηγικών απέναντι σε ένα ζήτημα που, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας αφορά πάνω ένα δισεκατομμύριο γυναίκες παγκοσμίως!

Σημειώνουν ότι από τις 20 Οκτωβρίου 2025, Παγκόσμια Ημέρα Εμμηνόπαυσης, έχει ξεκινήσει “διεθνής εκστρατεία με τίτλο “Power in Menopause” που καλεί τον ΠΟΥ, τις κυβερνήσεις και τις επιχειρήσεις να θεσπίσουν ολοκληρωμένες πολιτικές για την εμμηνόπαυση, κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες και πρωτοβουλίες στον χώρο εργασίας, ώστε να υποστηριχθούν καλύτερα τα δισεκατομμύρια των γυναικών που θα βιώσουν την εμμηνόπαυση”.

Στο πλαίσιο αυτό ρωτούν αν προτίθεται το Υπουργείο “να εκπονήσει εθνική στρατηγική οργανωμένης φροντίδας για την εμμηνόπαυση προκειμένου να πάψει να αποτελεί κοινωνικό ταμπού και να αντιμετωπίζεται ως φυσιολογικό στάδιο της ζωής”.

Ρωτούν επίσης αν το Υπουργείο προτίθεται “να ακολουθήσει τις κατευθυντήριες οδηγίες του ΠΟΥ, αξιοποιώντας τα παραδείγματα διεθνών καλών πρακτικών, εντάσσοντας την εμμηνόπαυση σε εθνικά προγράμματα προληπτικής υγείας και συγκεκριμένα στον προληπτικό έλεγχο γυναικών ηλικίας 40–74 ετών, ακολουθώντας το παράδειγμα του Βρετανικού Εθνικού Συστήματος Υγείας”.

Αν “προβλέπεται η υλοποίηση εθνικού προγράμματος ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για την εμμηνόπαυση ως ζήτημα δημόσιας υγείας, κοινωνικής πολιτικής και ισότητας”, αν “υπάρχει σχεδιασμός για την ένταξη ειδικών προγραμμάτων υποστήριξης στον χώρο εργασίας, ώστε να μειωθούν οι επιπτώσεις της εμμηνόπαυσης στην απασχόληση των γυναικών”, κα.