PortoNews

Δ. Καπράνος: Οι φωτιές, χτύπημα στην καρδιά!

Κάπου πήγα…Δημοκρατία, σήμερα…
Εντάξει, το “Μάτι” μας έγινε μάθημα! Πρώτο μέλημα είναι η διάσωση των ανθρώπων, η αποφυγή του να υπάρξουν ανθρώπινα θύματα!
Αλλά τί θα γίνει με την αποψίλωση της Αττικής;
Ποιά είναι αυτά τα καθάρματα που δεν εννοούν να αφήσουν ίχνος πρασίνου στο Λεκανοπέδιο;
Σιγά,τώρα, μην ήταν τυχαία η φωτιά στο Τατόϊ, στη Βαρυμπόπη, στον μεγαλύτερο πράσινο πνεύμονα γύρω από την πρωτεύουσα!
Σιγά, τώρα, που θα πιστέψουμε ότι “άναψε ένα σπασμένο γυαλί” ή ανεφλέγησαν τα “ανάποδα φλυτζάνια” στις κολώνες της ΔΕΗ!
Τόσα χρόνια, βαρεθήκαμε να παρακολουθούμε τα δάση της Αττικής να καίγονται και να ξεφυτρώνουν στη θέση τους “οικισμοί”, “συνεταιρισμοί” και “βίλες”.
Βαρεθήκαμε να ακούμε για “κάποιον ασυνείδητο που έκαιγε χόρτα” ή για το ότι “οι αρχές έχουν εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό τυχόν εμπρηστών”!
Φτάνει πια! Και δεν μπορούμε να μιλάμε πλέον μόνο για “ανικανότητα των αρχών”, όταν οι φωτιές είναι πλέον καθαρό ότι προέρχονται από τον ανθρώπινο παράγοντα, πρόκειται καθαρά για δολιοφθορά, για επίθεση εναντίον της κοινωνίας, για επίθεση εναντίον όσων έχουμε καταφέρει να φτιάξουμε τόσα χρόνια!
Με το που ανακοινώθηκε ότι το Τατόι θα γίνει “εθνικό πάρκο”, με το που άρχισε κάτι να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, άρχισαν να εκφράζονται φόβοι ότι κάποιοι θα επιχειρούσαν να αποτρέψουν αυτή την εξέλιξη!
Ο πρωτοφανής καύσωνας ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για “μπουρλότο”! Και μέσα σε ελάχιστο χρόνο, η πυρκαγιά απέκτησε δεκάδες εστίες!
Με το που έσπευδαν τα εναέρια πυροσβεστικά μέσα να τιθασεύσουν ένα μέτωπο, ξεπηδούσαν άλλα δύο.
Και δεν είναι -δεν πιστεύουμε πια ότι είναι- “τα εκτοξευόμενα κουκουνάρια”. Κάποιοι μας καίνε, κάποιοι μας χτυπούν πισώπλατα και στο μαλακό μας υπογάστριο, στις υποδομές!
Δεν τους είναι αρκετό το κάψιμο-κάθε καλοκαίρι- του πρασίνου στα νησιά του Αιγαίου! Τώρα χτυπούν στην καρδιά της οικονομίας, στην ψυχή της κοινωνίας, στο Λεκανοπέδιο!
Μέσα σε ελάχιστο χρόνο, καίγονται περιουσίες, καίγονται δάνεια και αγωνίες, καίγονται οι περιουσίες των πολιτών, που αποκτήθηκαν “μετά κόπων και βασάνων”.
Η πυρκαγιά στην καρδιά της Αττικής, είναι χτύπημα “κάτω από τη ζώνη”. Δεν μπορεί να καίγεται τυχαία η πλατεία της Βαρυμπόπης!
Σε λίγο θα κάψουν του Φιλοπάππου, τον Λυκαβηττό, το άλσος του Βεϊκου!
Ας το καταλάβουν οι πολιτικοί μας. Βρισκόμαστε σε πόλεμο!
Κι ας αφήσουν οι πολίτες τις αντεγκλήσεις για το “πότε κάηκαν τα περισσότερα” και το “πόσους νεκρούς είχε ο καθένας”.
Το ζήτημα είναι εθνικό! Η χώρα δέχεται επίθεση. Και δεν είναι “σπίθες” από τους υποσταθμούς ή “ξερόχορτα και πευκοβελόνες”!
Κάποιοι μας καίνε! Ας οργανωθούμε, όλοι μαζί, να τους αντιμετωπίσουμε!
Μπορεί να είναι εικόνα ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα που στέκονται, φωτιά και εξωτερικοί χώροι